Ondertussen zijn we alweer een week thuis. We hebben veel mensen gezien en proberen ons oude leven weer op te pakken. Maar dat is soms best lastig. Hier het verslagje van onze laatste maand in het spannende Zuid-Afrika!

Op 31 juni namen we afscheid van de BU jongens, Lindsay en onze collega’s. Het was een heel gezellige avond met goede woorden en kadootjes. Alle jongens kregen van ons een fotoboek met foto’s van het afgelopen half jaar.
De dag erna vlogen we naar Johannesburg om ons nieuwe avontuur te starten. In Johannesburg huurden we een autootje. Daarmee reden we naar het Krugerpark. In het park zagen we de ‘big 5’ en kampeerden we prachtig! ‘s nachts liepen de hyena’s langs het hek naast onze tent!
Vanuit het Krugerpark reden we door naar Swaziland, een apart landje in Zuid-Afrika. Daar hebben we tijdens een quadbiketoer het ‘echte’ afrika gezien. We zagen ronde, zelfgebouwde hutjes, hartelijke, gastvrije mensen, armoede en een zelfvoorzienende levenswijze.
Zowel in Swaziland als later in Swellendam hebben we een overnight trail gedaan. Veel mensen vonden het stoer dat wij als 2 meiden alleen gingen hiken. Wij vonden het ook stoer, want we maakten van alles mee: wildkamperen, verdwalen, geen elektriciteit, veeeeel regen, rustig kabbelende beekjes die veranderden in wild stromende rivieren (die we over moesten steken), kou… niet zo vreemd dat de mensen daar ongerust waren!
In Lesotho hebben we twee dagen paard gereden. We kwamen op plekken die met de auto niet bereikbaar zijn en hebben zo het binnenland van Lesotho kunnen bekijken. Ook hier was weer geen elektriciteit of stromend water (nou ja, de waterval op 20 min lopen stroomt natuurlijk wel…) De mensen leven er zoals wij eeuwen geleden leefden. Na 2 dagen hadden we flink spierpijn, terwijl onze paarden er juist de vaart in zetten met de stal in zicht!
Via de kust gingen we weer richting Cape Town, om na een rondreis van zo’n 6000 km weer in onze ‘thuishaven’ aan te komen. Het was fantastisch om iedereen weer te zien, maar na 5 dagen moesten we echt afscheid nemen. Uitgezwaaid door de BU jongens vertrokken we weer naar nederland.

Tussendoor hebben we nog een heleboel beleefd, maar als we dat allemaal op zouden schrijven wordt deze nieuwsbrief echt te lang. Dus als je nog meer wil weten, je weet hoe je ons moet bereiken!!
We willen hierbij iedereen bedanken die met ons heeft meegeleeft in dit half jaar! En natuurlijk ook de mensen die ons project hebben gesponsord superbedankt! Kijk voor de laatste financiele update bij het kopje sponsoring, dan zul je zien waar we het sponsorgeld aan hebben besteed.

Voor de laatste keer op deze pagina,

Heel veel liefs van Judith en Hanneke

- Wanneer je onderuit gaat tijdens het lopen je 'De Hanneke' bent.. Naast Hanneke Judith ook weleens de Hanneke is...
- Hanneke en Judith hun eerste Afrikaanse bon gehad hebben... Niet eens voor te hard rijden ofzo, maar omdat ze de auto fout gepakeerd hadden... (zonder dat ze dat wisten..)
- Er weleens schroefjes, moertjes, hendeltjes van het raam en de deur van onze auto vallen...
- Judith en Hanneke mee gingen met de Bu jongens naar een voetbaltournooi in een jeudinrichting.. Ze uitgebreid werden gefouilleerd en hun tas uit moesten pakken.. Judith toen 'per ongelijk' de sleutels van de bewaarster in haar tas deed...
- Hanneke bij de wedstrijd NL - Argentinie 0-0 had ingezet in de wedstrijdpool.. Het 0-0 werd en Hanneke er dus met het potgeld vandoor ging...
- Judith en Hanneke 10 uur wafels hebben staan bakken voor de Beth Uriel Holiday...
- Hanneke en Judith tijdens deze holiday met 2 anderen (meiden!!) in een 2-persoons bed hebben geslapen uit kostenbesparing... Dit erg krap was...

Helaas pindakaas... onze laatste nieuwsbrief vanuit Cape Town. Na onze rondreis zetten we er nog 1 op om jullie onze mooie vakantieverhalen te vertellen en de foto's te laten zien...

Wat een raar idee... T is nu echt bijna afgelopen, onze tijd op Beth Uriel..
We beseffen het nog niet helemaal maar toch stappen we zaterdag echt in het vliegtuig naar J'burg om 4.5 weken rond te gaan trekken door Zuid-Afrika!

Beth Uriel

Komen en gaan van jongens

Roerige tijden op BU. In de afgelopen wqeken zijn er 5 jongens weggegaan / geschorst etc. Ook kwamen er nieuwe jongens: Joseph die Hanneke via Soup Kitchen heeft leren kennen en nu in Beth Uriel kwam wonen. Er was ook een andere jongen... Die heeft het om precies te zijn 2 dagen volgehouden op Beth Uriel en is weer vertrokken. De derde jongen kwam terug na zelf weggegaan te zijn en haalde een record tijd door maar 2 uur (!) te blijven en toen weer terug te gaan naar de straat. We zijn hem later nog tegen gekomen op straat, alo bedelend. Erg triest maar wel zijn eigen keuze.

Voetbal

De Bu jongens zijn grooote voetbalfans. We zijn meegeweest naar een tournooi om ze te supporten. Helaas werden ze 3de....Afrika moest tegen Hollland spelen in the world cup... Dat betekende STRIJD!!!! We hebben de wedstrijd NL-Ivoorkust op Beth Uriel gekeken. We hadden oranje chips, wortels, oranje drinken etc. We hadden een aantal BU jongens zover gekeken om voor Holland te zijn. Het was ontzettend spannend.. Gelukkig hebben we gewonnen!!!!

BU Holiday

Als klap op de vuurpijl hebben we in onze laatste week een family holiday georganiseerd. Voor nog geen 500 euro hebben we voor 32 mensen een kamp georganiseerd. Voor de laatste keer zijn we op bedeltocht gegaan om veeel GRATIS te krijgen: Veeel vlees,gratis benzine, gratis actvititeit,gratis 1000 rand van de kerk gekregen... Het was een FANTASTISCHE vakantie: De jongens gedraagden zich top, goede sfeer, leuk programma, redelijk weer. Een prachtige afsluiter!!!!

Vrijdag hebben we onze good-bye party: Eerst eten met heel Beth Uriel.. Ze gaan speciaal lasagne maken!! Daarna gaan zij en wij speechen en krijgen alle jongens van ons een fotoboekje met foto's van het afgelopen jaar...

Ander nieuws

- Met 2 vrienden zijn we naar de kerk van een BU jongen geweest. Een zeer bijzondere ervaring. We waren gekleed in rok en met hoofddoek op (de BU jongens waren zeer verbaasd toen ze ons zo zagen!!). De mis duurde erg lang (2 uur) en was vaag. Mensen werden bezeten of zo iets en schreeuwden het uit. Mensen bidden voor ons.
- Alle voetbalwedstrijden van NL hebben we gevolgd in oranje kleren in het cafe met andere supporters. We hebben nog nooit zoveel voetbal gekeken.. Jammer dat ze eruit liggen!!!
- Daarnaast hebben we waterpijp gerookt, gewinkeld, uitgegaan, spelletjes gedaan etc...

Dat was het dan...
9 Aug om 10.50 uur komen we weer aan op schiphol. Vluchtnummer BA0430 uit London (tijden onder voorbehoud, check internet vooraf...). Als jullie zin hebben om ons op te komen halen: LEUK!!! We verwachten natuurlijk wel veeeel mensen, spandoeken en bloemen!!!!!!

Alweer een nieuwsbrief van ons! Het aftellen is begonnen hoewel we ook nog genieten van ons werk.. Over 3.5 weken nemen we afscheid op Beth Uriel en gaan we beginnen aan een volgend avontuur: REIZEN!

Beth Uriel

- BU OP SAFARI: We hadden weereens goedkope kaartjes! De combi en het bakkie volgeladen en op weg gegaan. Met onze jongens bezochten we een chique safaripark. Eigenlijk pasten we er niet echt. Bij aankomst kregen we champagne (helaas voor de jongens ZONDER alcohol!). Toen werden we op een soort van open vrachtwagen geladen. We kregen plaids mee voor de kou. We reden tussen de giraffen, nijlpaarden, zeebra's, neushoorns, springbokken, buffels EN leeuwen door. De jongens (en wij ook!) waren zeer onder de indruk van de leeuwen en de rest! T was een heerlijk dagje uit!
- BU EN DAGGA (wiet): Wie gebruikt er wat, wanneer en met wie? We zijn een nieuw systeem begonnen op Bu: testen op drugs. Tot nu toe zijn 4 van de 5 geteste jongens positief getest. Het is niet toegestaan op BU en dit heeft dus consequenties.. Jongens zijn geschorst voor een week, een laatste waarschuwing, opnieuw naar de councler.
- BU EN PICASSO: Jullie geloven het misschien niet maar we hebben 4 jongens zover gekregen mee te gaan naar het art-museum. Van te voren hadden we opdachten gemaakt. Ze waren heel gemotiveerd, deden goed mee, stelde vragen, dachten erover na. Het was KEI GAAF! Omdat ze zo goed hun best gedaan hadden kregen ze een schetsboek en verf cadeau zodat ze zelf een Picasso kunnen worden.
- HANNEKE EN JUDITH OP HET BANKJE: We brengen nog heel wat tijd door op het bankje achter het huis in het zonnetje. Socializen is heeeel belangrijk!
-BU EN SPAGETTI:Aan de jongens werd verteld dat de dochter van de kokin ziek was (ja zo kun je ook zeggen dat haar 15 jaar jonge dochter een baby gekregen heeft). Wij boden aan om een dagje te koken. Voor het eerst in tijden aten de jongens eens geen RIJST maar ... SPAGETTI! We waren bang dat ze het niet lekker zouden vinden (wat de boer niet kent dat..:-) maar iedereen vond het heerlijk en er bleef NIETS over. Als toetje een horentje met ijs. Picobello!

Ander nieuws

- We worden rijk! De waarde van de euro ten opzichte van de rand stijgt! Dat is mooi want we zijn onze reis aan het plannen en het sponsorgeld aan het uitgeven...
- Poolen is onze nieuwe hobby: Ongeveer iedere week gaan we wel een keer poolen.. Wij motorisch gestoorde gevallen worden nog een keer goed!
- Onze auto doet het nog steeds. We durven er nu zelfs de berg mee op: geen probleem!
- De zwervers in onze buurt waarderen onze kookkunsten. Regelmatig brengen we eten wat we over hebben naar onze 'buren'. Zullen we zelf een soup kitchen beginnen?!

Wat we verder nog gedaan hebben

- Dagje gespijbeld: naar t strand geweest..
- Dansen met negers..
- Naar de film de da vince code; MOOI!!!
- Pizza eten..
- Kerkhoppen..

Besteding van het sponsorgeld

- Bakkie en combi (auto's BU) hebben nieuwe banden gekregen dankzij ons sponsorgeld.
- We zijn met de jongens op safari geweest dankzij het sponsorgeld.
- Een van de jongens heeft een nieuwe winterjas gekregen van ons geld.
- Dankzij ons geld zijn er drugstesten gekocht.
- Mede dankzij ons geld worden de studieruimte en dak van BU nu opgeknapt

Dat was het weer... Over 3 weken volgt er weer en dan aan het einde van onze reis de laatste!

Daar zijn we weer! De tijd gaat nog steeds snel. Nog maar 7 weken werken, en dan gaan we op reis. Aan de ene kant jammer: BU is leuk! Aan de andere kant zijn we ook toe aan vakantie. Tijd om de wallen weg te werken…

Beth Uriel

Pasen

‘s ochtends om 5 uur vertrokken we weer eens nar het vliegveld. Dit keer om Hannekes broer Erik op te halen. Na een paasontbijtje en het uitpakken van alle kadootjes (BEDANKT IEDEREEN!!!!) gingen we pasen vieren op BU.
We hebben de jongens weer eens gebombardeerd tot kind; we hebben spelletjes gedaan! Eipoepen, eihappen, eidans, eieren schilderen en natuurlijk eieren zoeken. De jongens genoten ervan, en wij ook!

Hanneke en Judith zijn gescheiden

Hanneke en Erik zijn 2 dagen wezen hiken in een natuurreservaat. Het was echt supermooi. Allemaal natuur om zich heen en een paar dagen geen stadslucht en auto’s! Het natuurreservaat was te mooi om te omschrijven, dus daar doet Hanneke ook maar geen poging toe. Deze tijd was de eerste keer sinds het begin dat Hanneke en Judith elkaar een hele dag niet zagen! En dan zelfs twee dagen… Voor Judith mooi de tijd om in twee dagen tijd een heel boek te lezen. Heerlijk!

Op bezoek bij Wandisile

Bij een bezoek aan Cape Town hoort natuurlijk ook een bezoek aan een township. Een van de jongens van BU is terug gegaan naar Khayelitsha (een township). Samen met Erik zijn we hem gaan opzoeken op een zondagmiddag. We zagen veel dronken mensen, en midden tussen de “huizen” en spelende kinderen een vuilnisbelt met de bijbehorende stank.
Indrukwekkend, wat een toekomst hebben de kinderen daar! We weten weer even goed waarom we hier zijn!

Hanneke en Judith die scholen bezoeken

Alle jongens van BU die naar school gaan hebben een rapport gehad. Een heel aantal waren bagger slecht (maar gelukkig gaat het ook bij veel jongens wel goed!). Aan ons dus de schone taak om de scholen te bezoeken om verhaal te halen. We merkten dat de verschillen groot zijn tussen verschillende scholen. Om een voorbeeld te geven:

Thandokhulu:		School of Hope:
60 leerlingen per klas		15 leerlingen per klas
Nauwelijks persoonlijke begeleiding		Persoonlijke begeleiding
Veel ongemotiveerde leraren		Veel gemotiveerde leraren
Oude lokalen, sombere school		Een school als in Nederland

We hebben met alle jongens individueel (met Lindsay erbij) een gesprek gehad over de schoolresultaten. We hebben bekeken waar hulp nodig is en doelen gesteld voor het volgende rapport. Maar voor sommige jongens blijft het moeilijk om ze bij te brengen dat school nuttig is…

Drugs in Beth Uriel

Lindsay kwam erachter dat verschillende jongens Dagga (wiet) met elkaar gebruikten. Allemaal jongens van wie Judith ‘big sister’ is. Aan wie zou dat liggen?! Er volgde verschillende gesprekken, maar wie wanneer wat gebruikt heeft, is nog steeds onduidelijk.

Met een bakkie vol jongens naar Ratanga Junction

Collega social worker Julia had vrijkaartjes weten te regelen voor Ratanga Junction (pretpark). Helaas moesten wij begeleiden.
Als een echte familie begonnen we de dag door met zijn allen in allerlei attracties te gaan. Voor ons de kans om de jongens eens flink te pesten! Flink botsen in de bumper cars en zorgen dat ze nat worden in de wildwaterbaan. Helaas dachten de jongens daar hetzelfde over, dus bleven wij ook niet echt droog… Het was echt een superleuke dag!!

Van de straat naar BU

Een aantal weken geleden had Hanneke bij Soupkitchen een tijd zitten praten met een jongen die op straat left. Hij wilde een beter leven en leek gemotiveerd om daarvoor te werken. Een paar ontmoetingen later, was het dan toch gelukt om een interview op BU te krijgen. Helaas is er op dit moment een wachtlijst, dus aan ons de taak om een tijdelijke plek voor hem te vinden. We hebben op een avond vijf shelters in Kaapstad afgereisd om een slaapplek te regelen. Alles zat vol!! Hopelijk lukt het nog om hem in ieder geval een paar weken bij Don Bosco onder te brengen, dat is in ieder geval een goede opvang!

Begrafenis in een township

De nicht van een jongen van Beth Uriel was overleden. We zijn dus mee naar de begrafenis geweest. Midden tussen de tjeks stond een tent met allemaal stoeltjes erin. Daar zaten we tussen de familie, vrienden en collega’s van het overleden meisje. Er werd flink gezongen, gebeden en vanalles verteld over het leven van de overledene (tenminste, dat denken we… het was natuurlijk allemaal in het Xhosa).
Ook dit was erg indrukwekkend om mee te maken. Wat ons vooral opviel, was dat de mensen daar de dood op verschillende manieren zien. Aan de ene kant is het natuurlijk ontzettend droevig om iemand die je dierbaar is te verliezen (vooral iemand van nog maar 24 jaar…), aan de andere kant gaat de overledene naar God, wat een heel mooie plek en eeuwig leven voor haar oplevert.

Wat we zoal nog meer gedaan hebben: Erik die zwemles geeft, bezoek aan Robbeneiland, Met BU naar het museum, soup kitchen…

Ander nieuws

-‘s Avonds gaan we regelmatig met de andere vrijwilligers naar het café. Even heerlijk ontspannen met een hot Chocolat of een biertje. Dat is altijd erg gezellig, een gezellig clubje vrijwilligers!
-Oeps… Koninginnedag en bevrijdingsdag vergeten… We hebben het ingehaald door alle oranje dingen in huis te verzamelen en er een foto van te maken. Toch nog een beetje koninginnedag in het verre Zuid-Afrika!
-We vinden het heerlijk om op vrije momenten (niet zo heel vaak dus…) naar het bos of park of strand te gaan. Een lekkere wandeling of lekker een boek lezen kan heerlijk relaxend werken! Zo ontdekken we nog steeds iedere keer weer nieuwe stukjes Cape Town.